email: volunteer@otracosa.org

Blog

Huaico
07
Apr

La primera semana despues el Huayco

LA PRIMERA SEMANA DESPUES EL HUAYCO
27 maart 2017 – Huanchaco, Peru

Ruim een week na de overstroming. Het is hier kalm, maar zeker niet rustiger. Begrijp je me? Oké, daar gaat ‘ie dan.

Kalm is het omdat er al zeker drie dagen geen regen is gevallen. Nouja, op vandaag na dan. As we speak ziet de lucht er wederom ontzettend dreigend uit, maar laten we hopen op loos alarm. Kalm dus, omdat de mensen in alle “rust” kunnen gaan opruimen en daarna kunnen gaan opbouwen. Rustig is het echter niet. Hoezo niet? Nou.. na zo’n overstroming heb je even tijd nodig om back to reality te komen. Is eens wat anders dan back to the future :). Anyway, wanneer je eenmaal beseft wat er is gebeurd ga je, zoals ik in mijn eerdere blog heb geschreven, poolshoogte nemen bij alle bewoners. Welke gebieden en wie zijn het hardst getroffen? Tot zover niks nieuws, want dat heb ik jullie allemaal al verteld. Maar nu komt het: uiteraard is het te mooi om waar te zijn dat je binnen een middag of een dag weet wie er waar hulp nodig heeft. Dream on! De afgelopen week hebben we iedere dag een shitload aan naar nieuws moeten verwerken. Op momenten dat we net klaar waren met het ene huis schrobben en droog krijgen, deed het volgende huis zich weer aan. Stand op dit moment: voor otra cosa nog zo’n 6 huizen te gaan. 6 lijkt weinig. Maar stel je voor dat deze 6 huizen al onbewoond zijn sinds de overstroming. De families, vaak iets (ietsje maar ;)) groter dan een gemiddeld Nederlands gezin, leven op straat of bij anderen in huis op een vierkante meter. Je vraagt je waarschijnlijk af waarom. Dat snap ik. Op zich is heel veel water in je huis nog niet zo’n heel groot probleem. Je zet je meubels in Peru een dag in de zon en klaar is kees. Droog en ready to go. Maar helaas hebben we te maken gehad met grote modderstromen. Niet alleen water dus. Extra pech voor de mensen, omdat de stenen waar de huizen van gebouwd worden, zijn gemaakt van zand. Conclusie: erosie van stenen en veel modder die in de stenen is getrokken, waardoor je het gevoel krijgt dat iemand in een busje je met 180 km per uur voorbij raast op een hele grote zandweg. Super slecht voor je luchtwegen dus. Next step: schrobben met bleek. Oh jawel. Helpt dit? Ik verwacht van wel, maar het is eerlijk gezegd heel moeilijk te zien in die donkere, van zand gemaakte huizen zonder elektriciteit en daglicht. Waar je geen last meer hebt van de zand lucht, kun je nu nauwelijks ademhalen van de bleek lucht! Maar goed, huis geschrobd, dak dichtgeplakt met tape, zelfs de stenen van een ingestorte muur terug opgestapeld, familie blij. En dat is toch waar je het voor doet! Het breekt je hard om te moeten zien hoe die mensen leven (überhaupt), laat staan dat ze met baby’s en al op straat staan. Ieder door ons gepoetst huis is er eentje meer!

Gelukkig was er deze week ook even tijd voor ontspanning. Donderdagochtend leken de bussen weer te rijden, en dus ben ik met Becky naar het winkelcentrum gegaan. Wat een traktatie en wat een contrast! Zodra je het winkelcentrum binnen stapt, waan je je in Europa. Zo groot, luxueus en zelfs inclusief Europese prijzen! Niets gekocht dus. Behalve een mcFlurry en een koffie van Starbucks. Want het klinkt raar, maar na twee weken in zo’n dorp te hebben gezeten, geniet je dus echt van de kleine dingen. Het leek wel even de gelukkigste dag van mijn leven. Ik besef nu, dat het eigenlijk niet normaal is dat wij dat allemaal maar normaal vinden. Hoewel het winkelcentrum een luxueus oord lijkt, is de route ernaartoe alles behalve comfortabel. Ik heb al eerder geschreven over de bussen hier, maar dit ritje spande toch echt de kroon! De route was ietwat anders, omdat men uit voorzorg nog steeds de hele weg had afgesloten met zandzakken. Bussen moesten dus door de armere wijken heen: onverharde wegen, en vooral niet egale wegen :). Nu weet ik dat sommigen van jullie dit lied wel kennen: bump ‘n grind van onze grote vriend R Kelly. Het kostte me ongeveer 23 seconden om een nieuwe songtekst te bedenken. En dus heb ik een half uur lang gezongen: “I don’t see nothing wrong, with a little bumpy ride”. Humor alom dus.

Vandaag hadden we een workshop met alle vrijwilligers. Hierin werd uitgelegd wat de fases zijn van een natuurramp, wat de gevolgen zijn en in welke fase wij ons nu bevinden. Erg interessant! Dit heeft me in ieder geval nog meer energie gegeven om deze week weer aan de slag te gaan. En energie had ik al! Dankzij jullie donaties hebben ik herbruikbare schriftjes kunnen kopen voor de kinderen. Nu wist ik wel dat ik ze persoonlijk wilde geven, want dat is natuurlijk veel leuker dan ze in een kast gooien, maar ik had het juiste moment nog niet gevonden. Totdat ik vrijdagmiddag naar huis liep en ik met Alexander in gesprek raakte. Alexander is 10 jaar oud en woont in cerrito. Hij komt uit een arm gezin, maar is o zo lief! Mijn Spaans is natuurlijk niet optimaal, maar ik heb nog nooit een kind gezien dat zo geduldig is! Hij probeerde zelfs Engels met me te praten. Dit was voor mij het moment. Ik heb hem vrijdag beloofd een lijst van Spaanse woorden te maken met de Engelse vertaling erachter. En waarin kan dat nou beter dan in zo’n schrift van correctbook! Zo gezegd zo gedaan, en vandaag heb ik hem gezegd dat hij het boekje mocht houden. En wat was hij blij!

We hebben het vandaag gehad over je eigen love cup (je krijgt liefde en energie van dingen en je geeft dit ook weg), maar dit was absoluut een moment waarvan ik liefde en energie heb gekregen en een heeeel groot gevoel van tevredenheid :).

Nu zijn jullie ongeveer weer bijgepraat! Zal het volgende keer wat korter houden ;).

Ciao!

 

It’s been more than a week since the floods. Everything has calmed down, but our ‘work’ is just getting started. It’s calm here, because it hasn’t rained for three days now. Well, except for today. The sky looks threatening as we speak, but let’s hope for the best. This means that people can start cleaning and rebuilding and of course, we from Otra Cosa are helping them. After the huayco happened, we all went to different parts of the huanchaco district to check whether the people were alright and who needed help the most. But obviously, it’s too good to be true to completely know who needs help and where within one day. Dream on! During the past week there hasn’t been one day where we didn’t hear bad news about some flood or even collapsed roofs and houses. When we just finished cleaning one house, we already heard a story about another. As far as I can tell there are six other houses at this point which need to be cleaned. Six doesn’t seem that much. But imagine yourself that the families haven’t lived in their houses since the floods. Those families, often a little bigger than an average Dutch family, are forced to live with other families on one square meter, or even on the streets. And the worse part is, that their houses not only have been flooded, but that there is a lot of mud too. Because of the fact that the bricks are made of sand, this mud gets into the bricks which basically means that their houses smell like somebody drives by with 180 km per hour on a sandy road. And then I’m not even talking about erosion of bricks. So what is our next step? Exactly, cleaning with bleach. You’re expecting that too help, but to be truly honest, it’s really hard to see in those dark houses made of sand without electricity or even daylight. However, we cleaned the first house with a team of nearly 10 people. After three hours of cleaning, rubbing, taping the roof, making piles of bricks (because a wall collapsed), we made one family really happy. And that’s the exact reason why you’re doing these things! It breaks your heart to see how these people live, let alone that they have to live on the streets with their kids. Every house cleaned by us is a victory itself!

Luckily there was even room for some relaxation this week. It seemed that buses were driving again on Thursday morning, so Becky and I decided to go to the mall. What a treat and what a contrast! As soon as you walk into the mall, you feel like you’re in Europe. Big, luxuous and even with European prices! So I didn’t buy anything, except for a mcflurry and a coffee from Starbucks. It sounds weird, but after what happened you are really enjoying the little things. I realise now, that it’s not normal that we find these things normal. However the mall looks like a luxury place, the road to the mall is different. Let’s say it was a really interesting ride with the bus. They drove a different route, because roads were still blocked with sand sacks. The bus drove through las lomas; a place with roads with a lot of bumps in it. That’s why it took me 23 seconds to think of new lyrics for R Kelly’s bump’n grind. I sang all the way: “I don’t see nothing wrong with a little bumpy ride”.

Today we had a workshop with all volunteers. Here they explained all different phases of a natural disaster and they explained which phase we are currently in. Really interesting! This gave me even more energy than I already had to keep going. The energy I already had, I gained from making one child really happy. Thanks to your donations in holland I have bought 10 so called “correctbooks”. Kids can write in these books and reuse them time after time because the books are made of whiteboard material. I knew I wanted to give the books in person, but I hadn’t found the right moment yet. Until Friday afternoon, when I talked to Alexander. Alexander is 10 years old and lives in Cerrito. He’s from a poor family, but oh so sweet! Obviously, my Spanish isn’t that good, but I’ve never seen a child so patient! He even tried to speak English to me. That was reason enough for me to give him one of the correctbooks in which I had written some words in Spanish with a translation into English. I told him he could keep the book and he was really happy!

During the workshop today we talked about filling your own love cup. The moment with Alexander was definitely a moment which filled mine!

 

Written by Jody Boere. Original blog on http://jodyinperu.reislogger.nl/.

Otra Cosa Network are currently raising money to provide relief for the flood victims in and around Huanchaco. Please donate what you can at https://www.gofundme.com/ocn-flood-relief-for-northern-peru. All money raised will go to food, water and building materials for locals. Thank you!

Leave a Reply

You are donating to : Otra Cosa Network

Your support makes it possible for us improve education opportunities and social development in the communities where we work around Huanchaco. Creating lasting change through local empowerment. You can Donate by Bank Transfer if you wish.

How much would you like to donate?
£5 £10 £25
Would you like to make regular donations? I would like to make donation(s)
How many times would you like this to recur? (including this payment) *
Name *
Last Name *
Email *
Phone
Address
Additional Note
Loading...
Donar Por Transferencia Bancaria

Haz tu donación directamente a nuestra cuenta bancaria, gracias.

Nuestros Detalles Bancarios

Otra Cosa Network – HSBC

X
Donate by Bank Transfer

Make your donation payment directly into our bank account, thank you.

Our Bank Details

Otra Cosa Network – HSBC

X